AJEDREZ

En nuestra apuesta por la innovación educativa, este curso hemos apostado por una nueva actividad en las aulas: AJEDREZ.

El ajedrez, gracias a sus características lúdicas e intelectuales, es un recurso pedagógico apropiado para ayudar a que nuestros/as alumnos/as desarrollen múltiples habilidades mentales (cálculo, la lógica, la estrategia y la visión espacial,…) que, sin duda, optimizarán sus procesos de aprendizaje. Solamente esta cualidad comprobada del ajedrez, ya justificar el incluirlo dentro del aula y hacerlo accesible a partir de los primeros años, momento privilegiado para colocar las bases de una formación integral.

Colocar el ajedrez al servicio de la educación no sólo tiene como finalidad desarrollar el arte de pensar sino también cultivar valores. Dada sus propiedades es un escenario ideal a través del cual el maestro puede continuar la sana construcción del mundo interno de los niños.

NEGUTEGI

Otra de las apuestas de este curso 2014-2015 es el NEGUTEGI.

Con él pretendemos fomentar una educación integral y el cuidado de la Naturaleza aprovechando el entorno privilegiado en el que nos encontramos. Valores como el esfuerzo, la paciencia, la admiración ante la Naturaleza y la belleza, …, unido al trabajo en euskera, generan un espacio de aprendizaje motivador y distendido para que los alumnos/as disfruten, aprendan, se relacionen con normalidad y frescura generando una buen convivencia y normalicen el uso de esa lengua en contextos no estrictamente ligados a lo curricular.

MINTZAMENA

Hizkuntza pentsamendua egituratzeko eta errealitatea barneratzeko gizakiok dugun tresna nagusia den aldetik, hizkuntzaren garapen egokia arrakastaren giltzarria izango da esparru akademikoan, neurri handi batean.

Batetik, ahozkoak garrantzi nabarmena duelako ikaskuntza prozesuan; izan ere, haurrek ez dituzte ezagutzak pilatzen, baizik eta  ingurunearekin eta ingurukoekin elkarreraginean eraikitzen dituzte. Ikuspegi horretatik abiatuz gero, komunikazioa bihurtzen da ikaskuntza prozesuaren giltza.

Bestetik, “eskolarako” behar den hizkuntzak ezaugarri propioak dituelako eta ez delako ikasleek etxetik dakarten hizkuntza bera: eskolako ikasketa beharrei erantzuteko, ikasleek eguneroko bizitzan erabiltzen duten hizkuntza ez-formala utzi eta testu landu eta zehatzak sortu eta ulertu behar izaten dituzte; hau da, abstrakzio eta konplexutasun handiko hizkuntza egitura eta trebeziak erabiltzeko gai izan behar dute. Are gehiago, arlo bakoitzak bere hizkuntza du eta hori ere ez du ikasleak etxetik ekartzen. Zer esanik ez, ikaskuntzarako hizkuntza ikaslearentzako bigarren hizkuntza denean.

Gainera, ahozkotasuna lantzeak hizkuntz erabilerarekin zerikusi zuzena duten hainbat aspektu aintzat hartzea, lantzea edo garatzea dakar ezinbestean. Hizkuntza erabiliz ikasten da eta erabiliz ontzen da. Erabiltzen ez den hizkuntza, aldiz, kamustu egiten da, eta atzerakada honek motibazioan ere eragin negatiboa du. Ingurunabar horretan, ahozkotasuna lantzea hizkuntzaren erabilera bera sustatzea da, eta, beraz, komunikazioa eta adierazkortasuna lantzea dela esan dezakegu.